Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2007

H αγάπη σου μ' έχει γεμίσει με μιά τρέλλα

που κανείς ποτέ δεν γνώρισε.

Το βλέμμα σου έχει σαγηνέψει την καρδιά μου

μ' ένα ποίημα

που κανείς ποτέ δεν έγραψε.

ΤΖΕΛΑΛΑΝΤΙΝ ΡΟΥΜΙ

Απόδοσις Καδιώς Κολύμβα

6 σχόλια:

Σωκράτης Ξένος είπε...

"Πώς να μιλήσω με ποτάμι
ο νους του θάλασσα
μια χούφτα πρόλαβα νερό μάτι λοξό
και κατηφόρα πλώρη
δε μαϊνάρω πια τη δεξιόστροφη στοίχιση των νοημάτων
λείπεις και συ
ραγδαίοι οι περίπατοι του ανήλιου
στο άχτι ουρανού μοσχομυρίζω και αρχαία κολόνια
μα πού είσαι
σύννεφο νότες της πόλης με τα ασύμμετρα πέλματα
σε γωνιές ευάλωτος
πιο βαθιά του σούρουπου τα υπόγεια
αν ήξερες χρεώθηκα
την πιο ευώδη ερμηνεία του πόθου
επίμονα να διατυπώσω
το ανεκπλήρωτο
το ελατό του πόνου σώμα
κι όλους τους υγρούς σχηματισμούς
τα λιμάνια τις όχθες τα τσίνορα..."

"Σημύδες Ι"

zu meinem Freund, Sxoinovatis

skoinovatis είπε...

"Λένε ότι η αγάπη ανοίγει την πόρτα
από την μία καρδιά στην άλλη.
Αλλ' όταν λείπει ο τοίχος
πως να υπάρχει πόρτα;"

zu meinem Freund,Sokratis

ΙΠΠΟΛΥΤΗ είπε...

''η αγάπη είναι
μια τράπουλα σημαδεμένη
μονάχα ό,τι ξόδεψες
σε προστατεύει...''
Χ.ΘΗΒΑΙΟΣ

skoinovatis είπε...

"Έλειωσα σαν το αλάτι
μες το νερό του Έρωτα,
Δεν απόμεινε ούτε καλό, ούτε κακό,
μήτε αμφιβολία, μήτε βεβαιότητα.

Ένα αστέρι τινάχτηκε μες την καρδιά μου
και χάθηκαν μέσα της και οι εφτά ουρανοί."

ΙΠΠΟΛΥΤΗ είπε...

έλα
γίνε ταξίδι
γίνε μύθος
σώματα ψυχές
να μπλέξουν
αγκυρες σχοινιά
να παίξουν
ένα μεγάλο ναι η ζωή μας
να μας γεννήσειπάλι
από την αρχή...

Σωκράτης Ξένος είπε...

"δες πώς λάμπεις
στων γυναικών τη γη
κι από τα τέσσερα σημεία του πόθου..."