Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2008

HERMAN MELVILLE __ MOBY DICK


"...
Πολλές φορές - όταν πεταγόταν από τη μπράντα του και η αιτία του ήταν κάτι κουραστικά και ζωντανά σε ανυπόφορο βαθμό ονείρατα της νύχτας, που, συνεχίζοντας τις έμμονες ιδέες της ημέρας, τις έφταναν ως το σημείο να μοιάζουν με ασυνάρτητα παραληρήματα και τις στριφογυρίζανε χίλιες φορές στο κορωμένο του μυαλό, μέχρι που κι αυτός ακόμα ο παλμός της καρδιάς του προκαλούσε ανυπόφορη αγωνία' κι όταν, μερικές φορές, αυτοί οι πνευματικοί παροξυσμοί του άφηναν ξεκρέμαστο το είναι του, δίχως κάποιο έρεισμα να το στηρίζει, κι ένα χάσμα φαινόταν ν' ανοίγει μέσα του, από όπου αναπηδούσαν φλόγες και αναλαμπές διχαλωτές και απαίσιοι δαίμονες του ένευαν να πηδήξει ανάμεσα τους' όταν αυτή η κόλαση μέσα του έχασκε από κάτω του - μια άγρια κραυγή ακουγόταν να βγαίνει από το πλοίο' και ο Αχαάβ, με μάτια αγριεμένα, ορμούσε έξω από την καμπίνα του για να γλυτώσει, θα 'λεγε κανείς, από ένα κρεβάτι που είχε αρπάξει φωτιά. Κι όμως αυτά, αντί να είναι ίσως τα αναπόφευκτα συμπτώματα κάποιας κρυφής λιποψυχιάς ή τρόμου για την απόφαση που είχε πάρει, δεν ήταν παρά σαφέστατα σημάδια που μαρτυρούσαν την υπερβολική δύναμη που έκρυβε μέσα της ετούτη η έμμονη ιδέα. Γιατί, τέτοιες στιγμές, η αιτία που τον έκανε να ορμάει έξω τόσο τρομαγμένος, δεν ήταν ο τρελός Αχαάβ, ο ραδιούργος, ο πεισματάρης κυνηγός της άσπρης φάλαινας που δε μπορούσε να ησυχάσει, αυτός ο Αχαάβ, που κοιμόταν στη μπράντα του. Aιτία ήταν η αιώνια, ζωτική αρχή, ή αλλιώς η ψυχή του' την ώρα του ύπνου λοιπόν, αποσπασμένη για λίγο από κείνο το μυαλό που έδινε σ' αυτήν τα χαρακτηριστικά της γνωρίσματα και που σε άλλες στιγμές τη χρησιμοποιούσε σα μέσο ή όργανο για να προβάλει τη δική του υπόσταση στον κόσμο, γύρευε αυθόρμητα να ξεφύγει από την καυτή επαφή με αυτό το μανιασμένο πράγμα, που δεν αποτελούσε πια, προσωρινά έστω, μιαν ολότητα μαζί του. Αλλά, επειδή το μυαλό δεν υπάρχει αν δε συμπράττει με την ψυχή, καταλήγει κανείς στο συμπέρασμα πως έπρεπε στην περίπτωση του Αχαάβ -- που είχε δοσμένες όλες τις σκέψεις του κι όλη τη φαντασία του στον υπέρτατο και μοναδικό του σκοπό -- εκείνος ο σκοπός, αναπόφευκτα, με τη δική του αμετακίνητη βούληση και μόνο, να είχε αποκτήσει, ενάντια μάλιστα σε θεούς και δαίμονες, μιαν αυτόπλαστη, αυθύπαρκτη και δική του οντότητα. Μια οντότητα μάλιστα που μπορούσε να ζει και να λάμπει φρικτά, ενώ την ίδια στιγμή η κοινή ζωτικότητα, που μαζί της αποτελούσε μια αδιάσπαστη ενότητα, το 'σκαζε τρομαγμένη απ' αυτό το παρείσακτο και ανεξακρίβωτης πατρότητας νεογέννητο πλάσμα. Το βασανισμένο πνεύμα λοιπόν που αγριοκοίταζε μέσα από τα σάρκινα μάτια, καθώς ο άνθρωπος που έμοιαζε να είναι ο Αχαάβ ορμούσε έξω από την καμπίνα του, δεν ήταν προς στιγμή παρά κάτι που είχε απομείνει κενό, μια άμορφη ύπαρξη που υπνοβατούσε, μια ακτίνα ζωντανού φωτός ασφαλώς, που δεν είχε όμως κάτι μπροστά του να χρωματίσει και ήταν συνεπώς ένα χάσμα, ένα άσπρο κενό, αυτό το ίδιο. Ο Θεός να σε βοηθήσει, καπετάνιο' οι στοχασμοί σου κάποιο πλάσμα έχουν γεννήσει μέσα σου' και ο άνθρωπος, που η έμμονη σκέψη του τον οδηγεί σ' αυτό το σημείο, μοιάζει με Προμηθέα' ένας γύπας τρώει αυτή την καρδιά στον αιώνα' τούτος ο γύπας είναι το πλάσμα ακριβώς που εκείνος γεννάει. "
MOMΠΙ-ΝΤΙΚ ΚΕΦΑΛΑΙΟ XLIV. O XΑΡΤΗΣ

Μετάφραση Α.Κ. Χριστοδούλου.

Η ανάρτηση είναι αφιερωμένη στο blog ΘΕΙΑ ΚΩΜΩΔΙΑ http://cropper.wordpress.com/

10 σχόλια:

Surrealist είπε...

Εγκάρδια να πώ, καλή συνέχεια, διότι καταπιάνεσαι μ' ένα από τα πιο αγαπημένα μου θέματα,
το έχω εκφράσει και στον φίλτατο Cropper μέσω σχολιασμών μου

(επίσης να αναφέρω ότι το πιο αγαπημένο μου όλων... είναι η θεία Κωμωδία του Δαντη και ελπίζω να το δω και αυτό, σε ανάρτησή σου, κάποια στιγμή,
επειδή το έχω αφήσει για αυτούς που το μπορούν Βλέπε τον φίλο μας Cropper,
αν ασχοληθώ, θα χαθώ στα μέσα του λόγου - των στίχων του έργου)

και βεβαίως θα επανέλθω για το συγκεκριμένο θέμα Herman Melville - Moby Dick!!

Σ΄ευχαριστώ!! Όμορφη καληνύχτα να έχεις φίλε Skoinovati!!

Ανώνυμος είπε...

" ο που χαρίζεται διανομή
και δεν το ξέρει
ή μάλλον το ξέρει
καλύτερα κι απ` το ακριβότερο δώρο

που δε μπορεί
ανάμεσα σε εαυτούς
χειροπόδαρο δελφίνι
να κάμει αλλιώς...

παρά με την κραυγή
που δε βγαίνει σε πράξη
όπως αναποδογυρίζει του ουρανού η έννοια
σαν ατομικό σεντόνι
καρφωμένο στα τέσσερα σημεία
εσταυρωμένου

κι ύστερα η λόγχη
το τελευταίο εκβάν..."

Σ.Ξ

ναυτίλος είπε...

Με αυτό το post κτύπησες φλέβα...
Ο Αχαάβ είχε πάθος με τον Μόμπυ Ντικ,
ο Α.Κ.Χριστοδούλου με τον Μέλβιλ που έγραψε το βιβλίο "Μόμπυ Ντικ" αλλά και το βιβλίο .
Κι εγώ ,όπως κι ένα σωρό άλλοι (βλ. cropper) και με τον Μέλβιλ και τον Αχαάβ ,και το Μόμπυ Ντικ και με τον Χριστοδούλου...
Ζήτω οι εμμονές !

skoinovatis είπε...

Eίναι αγαπημένο θέμα και για μένα,Surrealist!
Το διάβασα στα βουνά της Ροδόπης
όταν ήμουν στρατιώτης...
Τότε το βρήκα συγκλονιστικό, υπέροχο και μέχρι σήμερα δεν έχω αλλάξει γνώμη.
Κατα καιρούς ξαναγυρνάω και ξαναδιαβάζω αποσπάσματα...
Αγαπημένος ρόλος ο Αχαάβ!
Στην ταινία του Τζων Χιούστον, υπήρξε φιλότιμη η προσπάθεια του σκηνοθέτη, αλλά ατύχησε από πρωταγωνιστή. Γκρέκορυ Πεκ, ψυχρός, μονοδιάστατος ηθοποιός, χωρίς το αναγκαίο βάθος που απαιτούσε ο ρόλος του Αχαάβ.
Δύσκολα τσαλακώνονταν οι τότε σταρς.
Όσο για την θεία Κωμωδία του Δάντη
μεγάλο έργο κι αυτό!
Θα δω, στο μέλλον...θα το 'θελα.
Να επανέλθεις, όποτε θέλεις
ο σκοινοβάτης θα περιμένει...!
Καλημέρα!
Καλό μήνα!
Καλή Άνοιξη!
Να 'χεις ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!

skoinovatis είπε...

Ανώνυμε ξένε μου, ευχαριστώ για το ποίημα
καλύτερα κι απ' το ακριβότερο δώρο
κάτι χρωστάει ο σκοινοβάτης,
δεν ξεχνά...
Ήρθε η άνοιξη, ήρθε ο καιρός...
Να 'σαι πάντα καλά!
Καλό μήνα, φίλε!

Ariel είπε...

Πάθη κι εμμονές μ ένα μυθιστόρημα που ακομπάει στη μεγαλοπρέπεια του έπους.

skoinovatis είπε...

Συμφωνώ απόλυτα αγαπητή Ariel...
"Kολοσσιαίο, μνημειώδες μυθιστόρημα, αποτελεί μαζί με την Οδύσσεια και τον Δον Κιχώτη, οριακό έργο στην ιστορία της φιλολογίας."
Γεμάτο Πάθη και Εμμονές!
Καλη μέρα και καλό μήνα!

skoinovatis είπε...

Ναυτίλε καλημέρα!
Βλέπω ότι αρκετοί έχουμε τα ίδια πάθη, τις ίδιες εμμονές!
Ζήτω οι εμμονές! λοιπόν.
Κι όπως θα 'λεγαν και οι χειμερινοί κολυμβητές
"όχι εμμονές, πάντα εμμονές"
Να 'σαι καλά! Καλό μήνα κι εσύ!

ΥΓ. Εξαιρετική η δουλειά του Α.Κ. Χριστοδούλου.

cropper είπε...

Μετά από τόσες μέρες (χωρίς σύνδεση στο ίντερνετ), τί άλλο μένει να πω, παρά ένα μεγάλο ευχαριστώ. Από καρδιάς.
Για τους τέσσερις - πέντε αναγνώστες της, οι μισοί των οποίων βρίσκονται εδώ, αλλά κυρίως για μένα (μετά συγχωρήσεως), η Θεία Κωμωδία συνεχίζει...

skoinovatis είπε...

Φίλε Cropper μας έλειψες λιγάκι!
Πως είναι η ζωή χωρίς Ιντερνετ;
Όπως τα παλιά τα χρόνια;
Να ένα ενδιαφέρον παιχνίδι, να κλείσουμε όλοι τους υπολογιστές για καμιά βδομάδα (και τα κινητά) να δούμε και να θυμηθούμε πως ζούσαμε πριν κάποια χρόνια!!!
Εγώ σ' ευχαριστώ!
Ο Σκοινοβάτης έκανε αυτό το ποστ και επανέφερε στη μνήμη αυτό το υπέροχο έργο εξαιτίας της Θείας Κωμωδίας!
Καλή συνέχεια λοιπόν...!