Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2007

Kαι στο χώμα της γης πλέον δεν θα μπορείς να περπατάς κανονικά: θα παραπατάς.


Άγγελος, για 'μας, είναι το εσπερινό σκοτάδι, που κατέρχεται σε μια κονίστρα περιλάμπουσα, την αρένα τη δική σου, καταυγασμένη από τα ηλεκτρικά. Που η μοναξιά σου - το δυσεξήγητο - πραγματοποιείται μέσα σε αποθέωση φωτός και το σκοτάδι είναι φτιαγμένο από χιλιάδες μάτια που σε κρίνουν, που τρέμουν μήπως πέσεις και ελπίζουν ότι θα πέσεις, ελάχιστα ενδιαφέρει: εσύ θα χορέψεις πάνω και μέσα σε μια ερημία ακατοίκητη, με τα μάτια μαντηλοδεμένα, αν το αντέχεις, τα βλέφαρα πιασμένα με καρφίτσες. Όμως τίποτα (ούτε - προπαντός αυτό - χειροκρότημα ή γέλιο) δεν θα σ' εμποδίσει να χορέψεις χορό αφιερωμένον στην εικόνα που παρέχεις. Στο είδωλο σου. Είσαι αρτίστας - δυστυχώς - αδυνατείς πλέον ν' απαρνηθείς τα αβυσσαλέα τάρταρα σου' εννοώ τα μάτια σου. - Νάρκισσος που χορεύει; Πάντως δεν είναι φιλαρέσκεια, εγωϊσμός, φιλαυτία. Μήπως είναι - μήπως - ο ίδιος ο θάνατος; Γι αυτό εσύ χόρευε μόνος. Ωχρός, μελανιασμένος, με μια αγωνία: αν θ' αρέσεις ή όχι στο είδωλο σου. Εκτός κι αν χορέψει το είδωλό σου για σένα.
Ζαν Ζενέ " Ο σκοινοβάτης "
Μετάφραση: Παύλος Μάτεσις.

7 σχόλια:

ΙΠΠΟΛΥΤΗ είπε...

xόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία...

κι αν παραπατήσεις
θυμίσου να πιαστείς απ' το σχοινί σου...
ξέρεις εσύ...

καλό βράδυ

vel... είπε...

Κατάρα λες κι έχει καταντήσει ο Άγγελος του εσπερινού μας σκότους... Χόρευε, όμως εσύ... χόρευε όχι απαραίτητα μόνος... χόρευε εκεί και όπως επιθυμείς (ευχή της 1ης Δεκεμβρίου σωτήριου έτους 2007)

Σωκράτης Ξένος είπε...

"Κυριακή
μην τρομάζετε με την αγάπη

ισχυρός οπλισμός του ρόδου
σέπαλα όπως
αγνή άχραντη πηγαία
το κάπου αλλού η ζωή
το αθάνατο
και κανένα σχήμα λόγου..."

skoinovatis είπε...

@ κι αν παραπατήσω
πρώτη φορά θα 'ναι...
έννοια σου, ξέρω εγώ...
να 'σαι καλά και καλό σου βράδυ

@ Τώρα η βελόνα της ψυχής μου, τρέμει
Χορεύω εγώ
Εσύ μείνε κοντά
ως την παρέκκλιση αυτής της πορείας
Εκτός κι αν παρεκκλίνει το είδωλο μου για μένα...
Καληνύχτα vel...

@ Ποτέ
μην τρομάζετε με την αγάπη
αγνή άχραντη πηγαία
σέπαλα όπως
"η ξένη η δική μου χαρά
η αγάπη...
νυχτερινά σε στάσεις μνήμες"
Να 'χεις ένα όμορφο βράδυ
κι αν σε μαζέψουν τίποτα ψαράδες
τα χαράματα
εσύ μίλα τους για αγάπη
και κανένα σχήμα λόγου...

vel... είπε...

Πάντα κάποιος άλλος πρέπει να φταίει για την παρέκκλισή μας :) Eίμαστε καλυμμένοι, λοιπόν! Στην υγειά του ειδώλου :)

Σωκράτης Ξένος είπε...

" ...

ψάξε με αγάπη
δαπάνη στάλα απ` το φως σου

κύμα και άστρο
κι άνεμο πλάσε με
κι αγιόκλημα
σε επεισόδιο νυχτερινό ελευθερίας
μήνα Αύγουστο
και λίγο τέλος Σεπτεμβρίου
ρίξε με
στων λέξεων τη Μάγχη
στη μάχη των ματιών
δίχως σωσίβιο..."




...

skoinovatis είπε...

@ To 'πιασες vel...
Στην υγειά του ειδώλου λοιπόν.
Ή μήπως όχι; εεε; λες;
έλα φιλιά...

@ Αχ τα επεισόδια νυχτερινής ελευθερίας
μήνα Αύγουστο
και λίγο τέλος Σεπτεμβρίου...
Θα ψάξω με αγάπη φίλε Σωκράτη
φιλιά

Καληνύχτα σας