Κυριακή, 8 Ιουνίου 2008

ΕΝΑ ΑΣΧΕΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ


.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"Ποιος, στον κλοιό..."
Γι' αυτό κι είναι γουρούνια όλοι όσοι ονειρεύονται χωρίς να λυπούνται που τελειώνουν τα όνειρα τους, χωρίς να αποκομίζουν ένα αίσθημα ανάλγητης νοσταλγίας απ' αυτές τις βουτιές μέσα σε μια γόνιμη ασυνειδησία. Το όνειρο είναι αληθινό. Όλα τα όνειρα είναι αληθινά. Έχω ένα αίσθημα τραχύτητας, μια εντύπωση από τοπία που είναι σαν γλυπτά, από κυματιστά τμήματα γης που σκεπάζονται με κάτι σαν νοτισμένη άμμο, και σημαίνουν:
"Μετάνιωμα, πλάνη, εγκατάλειψη, ρήξη, πότε θα ξανανταμώσουμε;"
Τίποτα δε μοιάζει τόσο στον έρωτα όσο η αναπόληση κάποιων τοπίων ιδωμένων σε όνειρο, όσο το πλαισίωμα κάποιων λόφων από κάτι σαν πηλό, που τα σχήματα του θαρρείς κι έχουν χυθεί στο καλούπι της σκέψης μας.
Πότε θα ξανανταμώσουμε; Πότε θα ξανάρθει η χωμάτινη γεύση των χειλιών σου να αγγίξει το ανυπόμονο πνεύμα μου; Η γη είναι σαν στρόβιλος από θνητά χείλια. Η ζωή σκάβει μπροστά στα μάτια μας το βάραθρο κάθε χαδιού που παράπεσε. Τι να τον κάνουμε δίπλα μας αυτό τον άγγελο που δεν μπόρεσε να φανερωθεί; Άραγε όλες μας οι αισθήσεις θα 'ναι παντοτινά διανοητικές και τα όνειρα μας δε θα καταφέρουν να πυροδοτήσουν μια ψυχή που το αίσθημα της θα μας βοηθήσει να πεθάνουμε; Τι λογής θάνατος είν' αυτός όπου είμαστε για πάντα μόνοι, όπου ο έρωτας δε μας δείχνει ποτέ το δρόμο;
ANTONIN ARTAUD
"H Tέχνη και ο Θάνατος"
Μετ: Σεραφείμ Βελέντζας
ΜΑΥΡΟΣ ΗΛΙΟΣ, Αθήνα 1991

20 σχόλια:

ερΑσιτεχνης ανθρωπος είπε...

"Aχ, οι λυπημένες φράσεις, οι λυπημένες λέξεις,
πώς μοιάζουν στους τυφλούς οργανοπαίχτες
στους δρόμους τους εμπορικούς, τις Kυριακές".

ΜΑΡΙΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ είπε...

Εμεις ειμαστε αυτοι που ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ να δουμε το δρομο...

Αυτο πιστευω πια..

Καλησπέρα Σκοινοβάτη..

κοκκινη κισσα είπε...

Μού 'στειλαν αυτό το μήνυμα
ΒΟΗΘΕΙΑ!!!ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΟΣΟ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΓΙΝΕΤΑΙ!!!ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΧΕΠΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΝΟΣΗΛΕΥΕΤΑΙ ΕΝΑ ΑΓΟΡΑΚΙ6 ΕΤΩΝ ΜΕ ΟΞΕΙΑ ΛΕΥΧΑΙΜΙΑ.ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΑΠΕΓΝΩΣΜΕΝΑ ΓΙΑ ΔΟΤΕΣ ΑΙΜΟΠΕΤΑΛΙΩΝ. Η ΟΜΑΔΑ ΑΙΜΑΤΟΣ ΤΟΥΠΑΙΔΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΒ+ (ΡΕΖΟΥΣ ΘΕΤΙΚΟ) .ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΛΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΕ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΑΙΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΤΣΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ -ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΧΕΠΑ (παιδο-ογκολογικό ) ( 2310 993506 & 2310 993944 )ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ, ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ

9 Ιούνιος 2008 7:24 πμ

γούφας είπε...

το διάβασα ή το ειδα στον υπνο μου...?
σαν ονειρο μου φαίνεται!

Utopia είπε...

Έρωτας λέγεται η δυστυχία,μόνο σ΄ένα ακρογιάλι οστά θα μπορέσει να με ξεβράσει.

(από το ίδιο βιβλίο).

...και επίσης...

Αυτό που δεν μπόρεσε
να ξεχαστεί,
εμφανίζεται ξανά
μέσα στα όνειρα
.

ΓΚΥ ΝΤΕΜΠΟΡ

Καλό μεσημέρι!!!
Υ.Γ.(1)Νιώθω πως ονειρεύομαι ακόμα!
(2)Καθόλου άσχετο κείμενο!

Mariela είπε...

Υπέροχο το κείμενο...

Φόρμα
Φως
Σκιά
Χρώμα
Παλμός
Πάθος
Πόθος
Έρως
Ανάσα
Που είσαι;

skoinovatis είπε...

Τέτοιο το πρώτο μου όνειρο που ακόμη
ναν το χωρίσω απ' τις φωνές της θάλασσας
και να το σώσω καθαρό δε γίνεται.
Δε γίνεται μέσα στα λόγια τ' όνειρο.
Το ψέμα μου είναι τόσο αληθινό
που ακόμη καιν τα χείλη μου.

Oδ. Ελύτης
ερΑσιτέχνη άνθρωπε την καλημέρα μου!

skoinovatis είπε...

Μαρία Νικολάου, ναι, ίσως είναι έτσι...
Εμείς είμαστε αυτοί που δεν θέλουμε να δούμε το δρόμο...
Γι αυτό:

"Χείλι πικρό που σ' έχω δεύτερη ψυχή μου, χαμογέλασε!"
ΕΛΥΤΗς

Την καλημέρα μου κι ένα χαμόγελο!

skoinovatis είπε...

Κόκκινη Κίσσα, πουλάκι μου, καλά έκανες και έστειλες το μύνημα, το πήρα και στο μέϊλ πριν κάποιες μέρες και το προώθησα!
Θα δώσω και αίμα.
Την καλημέρα μου κι εσύ!

skoinovatis είπε...

Αυτή η νύχτα, χωρίς άστρα, χωρίς άνεμο, χωρίς μυρωδιές, με μία πεταλούδα να τζαζάρει μέσα στο γκαράζ, υπόσχεται έκλαμπρο το αύριον ξημέρωμα. Τα φέρρυ-μπώτ θα διανέμουν ως πρωτογενείς τζίτζικες μία Ορεστιάδα επικάβαλη. Η μονόφθαλμη γαλή θα εποφθαλμιά την ασπαίρουσα δράκαινα. Και οι παλιές ορμές μας θα ταβλαρωτρωγοπίνουν με ιππότες ξεπεσμένους και πεισματικούς.

Του θείου μου του Γούφα!
Μάλλον θα ονειρεύτηκες.
Ιππότη ξεπεσμένε και πεισματικέ, μ' αρέσουν τα όνειρα σου!

skoinovatis είπε...

Το φριχτό, Κυρία, βρίσκεται στην ακινησία αυτών των τοίχων και των πραγμάτων, στην οικειότητα των επίπλων ολόγυρά σας, των εξαρτημάτων της μαντικής σας, στην ήρεμη αδιαφορία της ζωής όπου συμμετέχετε όπως ακριβώς συμμετέχω κι εγώ

ANTONIN ARTAUD
"Γράμμα στη μάντισσα"
UTOPIA, σ' ευχαριστώ για το όμορφο σχόλιο!
Γειτόνισσα συνέχισε να ονειρεύεσαι...ίσως έχεις δίκιο, καθόλου άσχετο κείμενο...φιλιά!

skoinovatis είπε...

Mαριέλα, χαίρομαι που σ' άρεσε το κείμενο!
Είμαι πάντα εδώ.
Θα πω του ονειροβάτη να σου στείλει μερικά λουλουδάκια, μαζί με την καλημέρα του!
Να 'σαι καλά!!!

γούφας είπε...

ανηψιέ τι γινεται με τσι φωτογραφίες? αντε, ρίξε καμία κι ας ειναι μπας κλάς, τι θα γινει, θα μας κοψουν την επιδότηση?

Sideras είπε...

Κάθε μέρα πυροδοτούνται ψυχές από όνειρα που στην ουσία καταλήγουν όχι μόνο στην αίσθηση του θανάτου άυλα, αλλά και σε υλικό θάνατο. Δεν είναι ο έρωτας που δε μας δείχνει ποτέ το δρόμο; Αλλά εμείς οι ίδιοι με τα πάθη μας. Καλό είναι να αντιληφθούμε ότι το αίνιγμα είναι απλό!
Καλημέρα σου

ΛΙΟΥΗΣ είπε...

Θείο δε μας κόβουν καμία επιδότηση...μη σκιάζεσθε ντιπ, τώρα έχομεν ακόμη τα λουλουδάκια που αρέσουν στας κυρίας.
Παρακαλώ σας, μην είσθε ανυπόμονος!
Αν δεν σας κάνει κόπον ξαναστείλτε ορισμένες σε μαγαλυτέραν ανάλυσις και σας υποσχόμεθα ότι δεν θα είναι καθόλου μπας κλας!
Ελπίζω να σας άρεσε το Jailhouse...
αν και θα σας συμβούλευα, να μείνετε μακριά απ' αυτό!
Σας φιλώ !
Ο ανεψιός σας ΛΙΟΥΗΣ

skoinovatis είπε...

Φίλε Σιδερά, δεν φταίει ο Έρωτας, εμείς οι ίδιοι με τα πάθη μας.
Συμφωνώ ότι το αίνιγμα είναι απλό.

Το ξέρει όποιος αγάπησε
στο φως των άλλων
ο κόσμος φθείρεται
μα εσύ θυμήσου
Άδης και Διόνυσος είναι το ίδιο.

Λέει ο ΣΕΦΕΡΗς
Να 'χεις μια όμορφη μέρα!

Mariela είπε...

Πάλι εδώ τριγυρίζω...
Αυτή η μουσική...

ερμία είπε...

σαν (και)σουρεαλιστής,ήξερε πως οι έννοιες δεν είναι τίποτα άλλο απο ένα μέσο ορισμού.όλα τα βιώνεις,τα εκφράζεις,πονάς,χαίρεσαι,ξεχνάς,αναπολείς,ανακαλείς..
κι ίσως καθώς έλεγε,και απο τον έρωτα και απο τα όνειρα,νεκρά και ζωντανά,να μένει μόνο ένα μισοκρυμένο μισοφανερό παπούτσι κάτω απο το κρεβάτι.

skoinovatis είπε...

Mαριέλα, καλημέρα!
Σου στέλνω τις μουσικές που τόσο σ' αρέσουν!
Στο μέϊλ σου!
Να 'χεις μια όμορφη μέρα!

skoinovatis είπε...

Ερμία μου, χαθήκαμε!
Πολύ ωραίο αυτό που μου 'στειλες!
Έτσι είναι συμφωνώ!

Λένε ότι στη διάρκεια του ύπνου ο εγκέφαλος αυτοπροστατεύεται από τον εξωτερικό κόσμο, ότι είναι πολύ λιγότερο ευαίσθητος στους ήχους, στις οσμές, στο φως. Αντίθετα, φαίνεται ότι βομβαρδίζεται εσωτερικά με μια πραγματική καταιγίδα από όνειρα, που ξεσπάει κατά κύματα. Δισεκατομμύρια δισεκατομμυρίων εικόνες αναδύονται έτσι κάθε βράδυ, για να εξαφανιστούν σχεδόν αμέσως, τυλίγοντας τη γη σ' ένα μανδύα από χαμένα όνειρα. Δεν υπάρχει τίποτε, απολύτως τίποτε, που να μην το φαντάστηκε μια νύχτα κάποιος εγκέφαλος' μετά ξεχάστηκε.

Λέει ο Μπουνιουέλ!

Την καλημέρα μου